Mamo Mamo, Uczyłaś Dłonie układać Powtarzałem, Wierzę. Ale mi zmieniono, Na inne pacierze. Dlaczego Nie mówiłaś, Dlaczego Pozwoliłaś. Oczy Matki Każdy z nas miał jedną, jedyną I nic poza tym więcej A Matka Ma tylko jedno, jedyne serce. Pomieścić może najwięcej, I przebaczać. Są tylko moje, Nigdy nie gasnące, Ze mną idące słońcem, Oczy Matki. Piersią Matki Nosiła mnie na rękach Ścieżkami w trawie. Drzewa w kwiatach Łąki od wschodu do zachodu, Świerszcze grające Słowików śpiew za oknem Piersią Matki - wyniosłem. Matka Duże i małe Rody, rodziny. Słowa w wymowie, W czytaniu, pisaniu, We wszystkim. Serce w strawie, Na stole, w domu, W dłoniach tulone. MATKA Rozdzielono kontynenty, Określono krainy, Ustalono narodowość, Wyznaczono narodowość, Wyznaczono ojczyzny, Miasta, osady, sioła. Wszędzie będzie czekać, MATKA Mieszkaniec ziemi, Przychodzi na świat. Piersią karmiony, Przed zimnem osłonięty. W uśmiechu pierwszych kroków, W oddechu pierwszych słów, MATKA. Refleksje Nie ma uśmiechu kwiatów, Złote liście pogubiły drzewa, Ptaki umilkły. Kto o tobie zaśpiewa, Mój smutku. Spotkanie Mały kwiat zakwitł W szary, mokry dzień. Przyszedłem kąpany deszczem, Po kałużach błotnistych. Nie dowierzałem, że będziesz Wiosno w jesiennym śnie. Sierpniem. Tylko sny Serca kołatanie, Ucieczką, Kolorową radością. Krzyk, Lęk, Łzy, Wybaczeniem. Dobrze, To tylko sny, Niech zostanie. Ku jesieni Powój piął się po krzewach, Małym kwiatem. Niewidzialny, ciepły, pachnący wiatr I ja wychodziłem na spotkanie Spadających liści, Lśniących kasztanów, Czerwono złotych pejzaży. Gwiazdy twoich dłoni 1. Twoje ręce lampą Rozdającą światło Drodze, moim oczom Drogowskazom w tunelach życia Lekarstwo szarego dnia. Przyjdź w moje drzwi Wejdź uśmiechem radości Przynieś we włosach wiatr. Sklepienie niebios Zagubione ciemnością nocy Rozdrobnioną światłością Wyszło na spotkanie. Małostkowość codziennością została we mnie bez czucia Chcę, pragnę przeżyć Spojrzenie gwiazd W twoich dłoniach. 2. Byłem w modlitwie Wysłuchałem ciszę. Została światłem jutra Usiadła w moim wnętrzu. Dusza złożyła ukłon Przeciwnością w tworzeniu życia. Odejściem śmierci Istnienie z Tobą. Zatrzymane zegary Stały przyczajone. Wyłączone z biegu Puszczały czas Nic nie mierzyły. Posłusznie w wyczekiwaniu Nie dostrzegały płaszczyzn. Nastawione przestrzennie W tunelowej drodze przenikania Oczekują bez odniesienia. 3. Ujrzałem w słońcu Tchnienie idącego dnia. Wybudzony wstawał Wypełniony światłem. Zostawał pieśnią Zapachem chleba Ciepłem ziemi Modlitwą twojego spokoju. Kartka z moich ulic Pochylona głowa Z siwymi kosmykami Spadających włosów, Ukrywała oczy. Nic z nich nie można wyczytać Proszą tylko o wsparcie To moja ulica Spotkała się ze starością. Zostaw Co możesz zatrzymać Wewnętrznym sitem istnienia, Zachować dla potomności Twoje obudzenie krzykiem, Twoje ja ulatuje. Nie może być grzebane Tobą Zostaw.