Historia SGSP

CENTRALNY OŚRODEK WYSZKOLENIA POŻARNICZEGO 1937 - 1939

Postępująca mechanizacja oraz przygotowania straży do obrony przeciwlotniczej pociągały za sobą wzrost zapotrzebowania na wysoko kwalifikowaną kadrę. Powstała konkretna potrzeba wybudowania stałego pożarniczego ośrodka naukowo-badawczego, w którym kształcono by przyszłe kadry pożarnicze. Projekt architektoniczny wykonał inż. Jan Reda. Przewidywał on powstanie takich obiektów jak laboratoria, piec do spalań w wysokiej temperaturze, pomieszczenia stałej załogi (dla oddziału zawodowej straży pożarnej), część koszarową, wieżę doświadczalną i inne obiekty stanowiące zaplecze. Ośrodek został usytuowany na Żoliborzu w Warszawie, na trójkątnym placu o pow. 0,93 ha, ograniczonym ulicami Marymoncką, Potocką i Urzędniczą. W roku 1937 Ministerstwo Spraw Wewnętrznych podjęło decyzję budowy gmachu, w którym miał rozpocząć działalność badań materiałów palnych i niepalnych, ich zachowania się w warunkach wysokiej temperatury, co stało się okolicznością sprzyjającą przyspieszeniu tempa budowy.

Projekt budynku Szkoły Pożarniczo - Budowlanej autorstwa Józefa Tuliszkowskiego.

Rozpoczęcie budowy zostało uwiecznione w "Gazecie Strażackiej" z 1937 roku:

"W dniu 31 października odbyła się na Żoliborzu uroczystość poświęcenia kamienia węgielnego budującego się tam w szybkim tempie Centralnego Ośrodka Wyszkolenia Pożarniczego (...) Bardzo licznie stawiła się również ludność okoliczna, która z radością powitała wiadomość o powstaniu w tej dzielnicy tak ważnej placówki pożarniczej..."

Budynek w stanie surowym oddano już w ;miesiącach letnich 1938 r. Wnętrza nie były jeszcze wyposażone, a pod główną część laboratoriów - piec do spalań, położono dopiero fundamenty. W 1938 roku były gotowe pomieszczenia stałej załogi, garaże, pomieszczenia warsztatowe i pomieszczenia przeznaczone na działalność laboratoryjno - badawczą.

Od kandydatów ubiegających się o przyjęcie na kurs wymagano:

• wykształcenia średniego
  
• ukończenia podchorążówki, a tym samym posiadania stopnia oficera rezerwy bądź podchorążego
  
• obywatelstwa polskiego
  
• dobrego stanu zdrowia (kategoria "A")
  

Pierwszy kurs oficerski w Centralnym Ośrodku Wyszkolenia Pożarniczego rozpoczął się 1 marca 1939 roku i miał trwać 6 miesięcy. Został skrócony do 5 miesięcy ze względu na zbliżającą się wojnę i zakończył się 31 lipca. Na kurs przyjęto 37 osób i wszyscy go ukończyli.

Wykładowcami na uczelni byli również wykładowcy z Państwowej Wyższej Szkoły Budowy Maszyn i Elektrotechniki im. W. Wawelberga i S. Rotwanda, a wiele wykładów i ćwiczeń odbywało się na tej uczelni. Wykładano następujące przedmioty:

• chemia organiczna oraz nieorganiczna
  
• budownictwo ogólne
  
• geometria wykreślna
  
• matematyka ogólna
  
• mechanika
  
• termodynamika
  
• pismo i rysunek techniczny
  
• medycyna w pożarnictwie
  
• materiałoznawstwo oraz obróbka materiałów - teoria i praktyka
  
• kultura i zasady wymowy w języku polskim
  
• ogólne przepisy prawne,konstytucja, ustawa o ochronie przeciwpożarowej, prawo przemysłowe
  
• organizacja pożarnictwa: Organizacja biur inspektorów i instruktorów pożarnictwa; Akcja przeciwpowodziowa;Zasady prowadzenia kontroli w OSP
  
• zasady prowadzenia dokumentacji w biurach instruktorów pożarnictwa
  
• metodyka szkolenia
  
• organizacja OPL w kraju: Zadania OSP i straży zawodowych w zakresie OPL
  
• zadania OSP izawodowych straży pożarnych wzakresie obronności kraju
  
• sprzęt OPL i przeciwgazowy
  
• pożary od podpaleń
  
• budowa drabinpożarniczych, podręcznego sprzętu pożarniczego
  
• elektrotechnika oraz pożary od instalacji, aparatury i urządzeń elektrycznych
  
• hydraulika i przeciwpożarowe zaopatrzenie wodne
  
• zabezpieczenie przeciwpożarowe zakładów przemysłowych
  
• zabezpieczenie przeciwpożarowe wsi i obszarów leśnych
  
• gaśnice
  
• chemiczne i fizyczne środki gaśnicze
  
• budowa, działanie oraz obsługa motopomp
  
• budowanie samochodów pożarniczych, działanie i obsługa
  
• budowa i obsługa silników spalinowych
  
• ćwiczenia ze sprzętem motorowym
  
• łączność radiowa krótkofalowa
  
• taktyka pożarnicza
  
• ćwiczenia ze sprzętem pożarniczym
  

Pierwszym i jedynym komendantem COWP był insp. poż. dr Izydor Prokopp

Insp. poż. dr Izydor Prokopp (1894-1961)

*)wyboru dokonano z pracy "Tradycje SGSP 1939-1989"